Savaşın kötü olduğunu en çok savaşanlar bilir derler. Belki de bu yüzden, her çatışmanın ardından bir mezarın başında aynı cümle yankılanır. ‘Karıncayı bile incitmezdi…’

Oysa o mezarın altındaki insan, bir başkasına zarar vermek üzere çıktığı bir yolun sonunda oradadır. Kimse yüksek sesle ‘ölmeseydi öldürecekti’ demez. Diyemez. Çünkü ölüm, bütün gerekçeleri susturur. Dünya uzun zamandır bu sessiz çelişkinin içinde dönüp duruyor. Herkesin kendince haklı olduğu, ama kimsenin gerçekten kazanmadığı savaşlar çağındayız.

Günlerce, aylarca süren çatışmalar…Yıkılan kentler, sönen ocaklar, yarım kalan hayatlar… Ve en çok da, daha hayatın ne olduğunu bile anlayamadan toprağa düşen çocuklar.

Sonra bir gün, o çok sert görünen taraflar bir masanın etrafında buluşur. Dün birbirini yok etmeye çalışanlar, bugün ‘çözüm’ kelimesini telaffuz etmeye başlar.........

© Güneydoğu Ekspres