Eleştirmek…Ne kadar kolay, değil mi?

Bazen gerçekten bilgi sahibi olarak, bazen sadece duyduklarımızla… Ama çoğu zaman farkında bile olmadan kendimizi birilerini eleştirirken buluruz. Sanki içimizde hazır bekleyen bir cümle vardır; zamanı gelir ve hiç düşünmeden dökülüverir.

Oysa asıl mesele şu: Gerçekten ne kadar biliyoruz?

Bugün herkes konuşuyor. Herkes her konuda fikir sahibi. Ama neyi ne kadar anladığımız, neye ne kadar hâkim olduğumuz pek de sorgulanmıyor. Kulaktan dolma bilgilerle, yüzeysel yargılarla hayatlara dokunuyor; çoğu zaman da o hayatları fark etmeden incitiyoruz.

Peki hiç durup kendimize bakıyor muyuz?

Çünkü eleştirmek kolaydır. Zor olan anlamaya çalışmak…Zor olan susup düşünmek…Zor olan, aynaya bakabilmektir.

Ve tam da burada çocuklar çıkıyor karşımıza.

Bir zamanlar sokaklarda büyüyen bir nesildik biz. Elimizde çelik çomak, cebimizde misket…Düşe........

© Gazete İpekyol