Şirketlerin yapay zekâ projelerin­de zorlanmasının temel sebebi çoğu zaman modeller de­ğil: Teknoloji ekibi işin uzağında, işi bi­lenler de teknoloji­nin. Birbirine sağır iki taraf uzun uzun toplantı yapıyor, sunum hazırlıyor, pilot başlatıyor; an­cak birbirinin ne yaptığını içselleştiremediği için ger­çek süreç değişmiyor.

Buna çare olarak şirketler “pod” denilen bir çalışma bi­çimine geçmeye başladı. İn­gilizce “pod” kelimesi bezelye kabuğu gibi kapalı, kendi ken­dine yeten bir birimi çağrıştı­rır. Yönetim dilinde ise “Agi­le Pod” veya “Squad” gibi kü­çük, otonom takımları ifade ediyor.

Pod: Küçük, sonuç odaklı ve geçici.

Squad (takım): Daha kalı­cı, ürün odaklı ve uzun süreli.

Pod’lar; hiyerarşi ve bü­rokrasiye takılmadan tek bir amaca kilitlenen, gerek­li yetkinlikleri içinde barın­dıran otonom ve modüler iş hücreleri. Köşeli, sürtünme­li ve geleneksel komitelerden farklı olarak yuvarlak, esnek ve hızlı. Örneğin Uber bu so­runu aşmak için “Agentic Po­ds” (ajanik çalışma hücreleri) kurdu. Teknolojiden sorumlu yönetici (CTO) Praveen Nep­palli Naga, yaklaşık 30 seç­kin yapay zekâ mühendisini iki haftalığına finans, insan kaynakları ve hukuk gibi tek­noloji dışı birimlerin içine yerleştirdi. Mühendisler ça­lışanların yanında oturdu, iş akışlarını izledi, tekrar eden adımları........

© Dünya