Bazen her şey bireyseldir
Bu yazıyı pazar günü kaleme alıyorum. Yani Amerika-İran anlaşması henüz imzalanmamış ve ortam hâlâ gergin. İlk saldırılar sanırım 28 Şubat’ta idi. Bir müddet sonra saldırılar durdu, karşılıklı tehditler devam etti. Hürmüz kapandı, Amerika, İran’ı abluka altına aldı. Yarın vuruyoruz, öbür gün vuracağız, şimdi vazgeçtik demeler başladı ve aradan geçen onca zaman boyunca aynı senaryo. Ama tam tamına aynı. Aynı muamma, aynı belirsizlik, aynı kararsızlık, aynı anlamsızlık ama her şey aynı. Geldik 14 Haziran’a değişiklik yok. Sabah anlaşma imzalayacağız açıklaması, akşam bombalayacağız tehdidi, ertesi gün yeniden bombalamaktan vazgeçtik söylemi, akşam bir daha anlaşmaya vardık iddiaları, gece tekrar bombalayacağız lafları. Dön dolaş hep aynı patern. Değişen hiçbir şey yok.
Bu tarzın her şeye hakim olması normal değil
Peki, şu ana dek hiç böyle garip bir hadise hatırlıyor muyum? Hayır. Bu kişiler kaynaklı mı, dünyanın........
