menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Bazen her şey bireyseldir

25 0
16.06.2026

Bu yazıyı pazar günü kaleme alıyo­rum. Yani Amerika-İran anlaşması henüz imzalanmamış ve ortam hâlâ ger­gin. İlk saldırılar sanırım 28 Şubat’ta idi. Bir müddet sonra saldırılar durdu, karşı­lıklı tehditler devam etti. Hürmüz kapan­dı, Amerika, İran’ı abluka altına aldı. Ya­rın vuruyoruz, öbür gün vuracağız, şimdi vazgeçtik demeler başladı ve aradan geçen onca zaman boyunca aynı senaryo. Ama tam tamına aynı. Aynı muamma, aynı be­lirsizlik, aynı kararsızlık, aynı anlamsız­lık ama her şey aynı. Geldik 14 Haziran’a değişiklik yok. Sabah anlaşma imzalaya­cağız açıklaması, akşam bombalayacağız tehdidi, ertesi gün yeniden bombalamak­tan vazgeçtik söylemi, akşam bir daha an­laşmaya vardık iddiaları, gece tekrar bom­balayacağız lafları. Dön dolaş hep aynı pa­tern. Değişen hiçbir şey yok.

Bu tarzın her şeye hakim olması normal değil

Peki, şu ana dek hiç böyle garip bir hadi­se hatırlıyor muyum? Hayır. Bu kişiler kay­naklı mı, dünyanın........

© Dünya