Eşsiz Sosyallik
Bazı aktörler vardır, yaşamı boyunca eşlik eder insana; önünde, sonunda, ayrıca sosyal hayatının tam merkezinde.
Gözlerini dünyaya açtığı o ilk anlarda, kundaklanıp beşiğine alınmasının hemen akabinde yanında hocası vardır insanın. Sağ kulağına ezan, sol kulağına kamet okur, sosyal hayatının o ilk zaman diliminde.
Henüz yedi günlük bebekken bir kez daha buluşur hocasıyla; saçının tıraş edildiği ve ağırlığınca sadaka verildiği o akika gününde. Kur'an tilaveti ve dua için yanı başında hocası vardır.
Kırkı çıktıktan sonra, konu komşu, eş dost, akraba tanıdık ‘hayırlı olsun’ ziyaretinde bulunurlar haneye. Birkaç gün yoğun geçer bu münasebetle. Bu süre zarfında hoca yine başköşededir; okur, anlatır, dinlenir, dua eder. Hanede bir araya gelen konuklar, günbegün değişse de hoca hep oradadır.
Bebeklikten çocukluğa geçiş en çok da ebeveyn için zordur. Minik evlat dillenmeye başlamadan çetindir ne anlatmak istediğini anlamak. Böylesi günlerde zaman zaman hastalanır yavrucak. ‘Hastane’, ‘acil’, ‘poliklinik’, ‘doktor’, ‘ilaç’ derken zorlanır anne baba. O zor anlarda yine hoca belirir yanlarında. Abdestli elleriyle kucağında tuttuğu küçüğe, şifa ayetlerini terennüm eylerken görürüz hocayı. Kur'an'ın sadra şifa bereketi ve hocanın gölgesi hep üzerindedir yavrucağın.
Zaman geçtikçe büyür çocuk. Allah bir evlat ihsan ettiğinde 'şükür' niyetine kurban kesmek, 'bereket olsun' düşüncesiyle kan akıtmak, sonrasında ihtiyaç sahiplerine ikramda bulunmak adettendir. Bu ritüelin icrası esnasında yine hoca vardır yanı başında çocuğun; tekbirlerle önderlik eder, hem hane sahiplerine hem konuklara.
Sonra okul çağına ulaşır çocuk. Bir taraftan akademik eğitimine devam ederken okulda, bir taraftan da camidedir, hocasının yanında. Hidayet kaynağı Kerim Kitabımız Kur'an'ı öğrenmek için, okuldan arta kalan vakitlerde, sosyal hayatın merkezinde yer alan camiye, hocasının dizinin dibine koşar. Eğitim öğretim sezonu tatile girdiğinde ise başka bir heyecan yaşar. Artık yaz Kur'an kursları başlamıştır. Bu defa hem okuldan hem mahalleden arkadaşlarıyla koşarlar şehrin kalbine; camiye, hocaya.
Günün belli saatlerinde cami içinde hocalarından temel bilgileri öğrendikten sonra, yine hocalarıyla birlikte koşarlar, oynarlar, eğlenirler, yerler, içerler.........
