Bazı görüntüler çekildiği anda sıradan görünür. Bir dost telefonunu çıkarır, kayda basar. İnsanlar güler, konuşur, şarkı söyler. Sonra hayat araya girer ve o sıradan görüntü, birden insanın boğazına düğümlenen bir vedaya dönüşür. Serhat Kılıç’ın makyaj odasında söylediği türkü de artık böyle bir görüntü. Oyuncu arkadaşı Sinan Albayrak kaydetmiş.

“Gafil gezme şaşkın, bir gün ölürsün… Dünya kadar malın olsa ne fayda…”

İnsan görüntüyü bugün başka türlü izliyor. Çünkü Serhat Kılıç artık yok. 51 yaşında hayata veda eden, enerjik, üretken, hayatın içinde bir oyuncu… Üstelik kendi ölümünden habersiz, ölümün ve faniliğin türküsünü söylüyor. Belki de görüntünün insana bu kadar ağır gelmesinin nedeni bu.

Hepimiz son sahnenin nerede olduğunu bilmeden yaşıyoruz. “Gafil Gezme Şaşkın”, Anadolu’nun fanilik anlayışını taşıyan eski bir deyiş. Yaklaşık iki asır önce yaşamış bir Anadolu ozanı, bugünün insanına hâlâ aynı şeyi söylüyor:

Gafil olma. Malına güvenme. Makamına güvenme. Kendini dünyanın sahibi sanma. Hatta, türküdeki Karun göndermesi de bunun için önemli. Kur’an’da büyük serveti ve kibriyle anlatılan Karun’u, hazineleri bile kurtaramıyor biliyorsunuz. Ozan da meseleyi birkaç dizeye indiriyor: Dünya kadar malın olsa ne olacak? Ölüm geldiğinde tapunu mu göstereceksin? Banka hesabını mı uzatacaksın? Makamını söyleyip biraz daha zaman mı isteyeceksin? İşte bu yüzden bu türkü sadece ölüm üzerine yazılmış bir........

© Diriliş Postası