Kendi fabrikalarımızı kurarak; kendi kaynaklarımıza dayanarak endüstriyel üretim yapma imkan ve kabiliyetlerine ulaşma çabası adeta bir “milli görev” konumuna yükseltiliyor. Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında ortaya konan stratejik irade ile atılan adımlar ve elde edilen kazanımlar ile, daha sonra resme dahil olacak özel sektörün de önünü açarak, sanayileşme sürecinin yapılandırıldığı görülüyor. Gerekli teknoloji ve kapasitelere ulaşma yolunda, Soğuk Savaş döneminin en keskin zamanlarında hasım sayılan Sovyetler Birliği ile işbirliği adımları dahi atılıyor. Takip eden yıllarda, “ağır sanayi” ve “yerli motor üretimi” gibi temalar çerçevesi esas alınarak, çok sayıda “tesis yatırımı / temel atma” politikalarına girişiliyor. Sanayi ve imal sektörüne yapılacak her türlü yatırım ile projeler, öncelikli teşvik ve desteklere konu oluyor.

Sanayileşme heyecan ve gayreti, adeta toplumsal bir ülkü halinde algılanmaya ve her zaman öncelik görme; toplu destek kazanmaya devam ediyor. Üstelik, benzer motifler ile gelişen “ihracat hamlesi” ile, önceden dışarıdan aldığımız/muhtaç olduğumuz ürünlerin artık içeride üretilip; dış pazarlara satıldığı bir kabiliyete ulaşmanın toplu övünç ve heyecanı da devreye giriyor. Kalkınma yolunun, öncelikle sanayi ve ihracat kulvarlarından geçtiğine........

© CNN Türk