Charles Dickens’ın “İki Şehrin Hikayesi” isimli romanı Fransız Devrimi döneminde iki farklı şehrin karşıtlığını anlatan bir dünya klasiğidir. İlginçtir, yakın bir tarihte yayımlanan bir çalışmada “İki Şekerin Hikayesi” başlığıyla Dickens’ın bu eserine göz kırpılmış.

İki şeker: biri hücrelerimizin en temel ve doğal enerji kaynağı olan glikoz, diğeri ise farklı nedenlerle glikoza alternatif olarak üretilen ve çoğunlukla doğal olmayan şeker türevleri, früktoz gibi. Glikozun metabolizması insanoğlunun çevreye geliştirdiği adaptasyonları ile uyumlu bir kaynak iken, yapay früktoz kaynakları bu uyumdan çok uzaktadır. Öyle ki kandaki glikoz düzeyinin dengelenmesinde en önemli göreve sahip olan insülin, früktoz üzerinde etkisizdir. İki şekerin hikayesi böyle iken, araştırmanın sorusu daha da ilginç. Canlı organizmalar farklı türdeki şekerleri sadece basit bir “tatlı tat” olarak değil, metabolizmadaki sağlık etkileri açısından da birbirinden ayırt edebilir mi? Bu ayrım ağızda başlayabilir mi? Başka bir deyişle, irademizin yönetemediği beslenme davranışını, metabolizmamız yönetebilir mi?

KEMİRGENLER DOĞALI SEÇTİ

Bahsi geçen çalışmada araştırmacılar,........

© Aydınlık