Bir süreden beri TV ekranlarında ve sair basın bültenlerinde "Sıfır Atık" projesi üzerinde çalışmalar yapıldığına dair haberler yayınlanmaktadır. Çok sevindim.

Aslında konunun 63 yıllık bir geçmişi olduğunu ifade ederek bu konuda bir bilgilendirmeyle çalışmalara katkıda bulunmak istedim. 

Şöyle ki; yıl 1963, aylardan Kasım, yer Ankara Mamak Çöplüğü. Ben Ankara'da kolejin çevre bölümünde çevre talebesiyim. 

Acı bir haber geldi okulumuza: "Mamak Çöplüğü'nde iki işçi çöplerin altında kalarak ölmüş, bulunamıyormuş." Hemen sınıf olarak olay mahalline hareket edip durumu inceledik. Mamak Çöplüğü, büyük bir vadinin arasında binlerce metreküp katı atığın (çöpün) bulunduğu bir yerdi. 

Hocamız, Dünya Sağlık Örgütünden Abdullah İleri. Çöplük tepesinin başında 50 öğrenci olarak "U" düzeni aldık, hocamızı dinliyoruz. Hocamız anlatmaya başladı: 

"Çocuklar, çöp denilen katı atıklar organik ve inorganik olarak fiziki bir bileşimdir. İnorganik kısmı cam, metal ve plastik maddeler; organik kısmı da evsel atıklardır. Almanya, savaştan sonra çöplerle ilgili olarak derhal kaynağında ayırım işlerini başlatarak sıfır atık projesini geliştirmiştir. Mutfaklarının kenarına bir öğütücü makine monte ederek organik atıkları öğütüp kanalizasyona verirler. Kanala verdikleri atıklardan yakıt ve enerji üretmekte, organik kısımlarından organik gübre elde ederek........

© Akdeniz Gerçek