Türkiye; maalesef, çok sayıda aydınını teröre kurban vermiş bir ülkedir. Gerek 12 Eylül 1980 darbesi öncesinde, gerekse 1990’lı yıllarda çok sayıda gazeteci, bilim insanı, araştırmacı, yazar katledilmiştir. Siyasi cinayetler sonucu aramızdan ayrılan bu aydınların ortak özelliği Cumhuriyetçi, Atatürkçü, yurtsever, aydınlanmacı, solcu kişilerdir. İster 1980 öncesindeki siyasi cinayetler olsun, ister 1990 sonrasındakiler olsun, emperyalizmin hedef seçtiği aydınların, Kemalist, Cumhuriyetçi aydınlar olması, tesadüf değildir. Unutmayalım, Cavit Orhan Tütengil’den Bedri Karafakıoğlu’na, Ümit Doğanay’dan Doğan Öz’e, Muammer Aksoy’dan Uğur Mumcu’ya, Ahmet Taner Kışlalı’dan Bahriye Üçok’a, Ümit Kaftancıoğlu’ndan Necip Hablemitoğlu’na varana dek, katledilen aydınların tamamı çok saygındılar, çok etkiliydiler. Toplumda öncü konumdaydılar.

Şüphesiz, emperyalizm ve işbirlikçilerinin, bu aydınları katlederken yaptığı bir hesap vardır. Siyasal ve toplumsal hedefleri vardır. Toplumda korku, kaygı, kuşku, endişe yaratmak, halkı siyasetten soğutmak, milletin zihninde, devletin geleceğine ilişkin tereddütler oluşturmaktır öncelikli hedefleri. Toplumda kutuplaşma yaratmak, sağcı – solcu, ülkücü – devrimci, Alevi – Sünni gerilimi yaratmak da istemiştir emperyalizm, aynen Türk – Kürt gerilimi yaratmak istediği gibi.

Dahası da vardır.........

© 12punto