Όπου οι δυνάμεις του ευρύτερου Κέντρου υποχωρούν, είτε δεν παραμερίζονται πλήρως είτε οι πολιτικές τους διατηρούν, σε έναν βαθμό, την επιρροή τους.

Ο Economist έχει εν μέρει δίκιο. Η αποτυχία του ευρύτερου Κέντρου έχει συμβάλει στην ενίσχυση των άκρων: κυρίως της λαϊκιστικής Δεξιάς και λιγότερο της λαϊκιστικής Αριστεράς (22/10, The agony of liberal democracy).

Για παράδειγμα, ο Μακρόν είναι αντιδημοφιλής και σε αποδρομή, ενώ η Λεπέν προηγείται στην κούρσα για τη γαλλική προεδρία με τον Μελανσόν να ακολουθεί. Στη Γερμανία ο καγκελάριος Μερτς έχει υποστεί φθορά, ενώ η AfD προηγείται στο μέσο όρο των δημοσκοπήσεων με 10 μονάδες διαφορά (Politico 19/10).

Ωστόσο η κατεύθυνση των εξελίξεων δεν είναι αναπόφευκτη, ούτε ομοιόμορφη. Επίσης δεν είναι δεδομένη σε βάθος χρόνου. Η συνολική εικόνα στην Ευρώπη μοιάζει αρκετά πιο σύνθετη όπως, μεταξύ άλλων, υποστήριξε ο Gideon Rachman στους Financial Times (28/9).

Πρώτον, το πολιτικό τοπίο από χώρα σε χώρα διαφέρει. Μερικούς μήνες μετά την αλλαγή πρωθυπουργού στη Βρετανία, η κυβέρνηση των Εργατικών επανήλθε στην πρώτη θέση των μετρήσεων με 27%, ακολουθούν οι Συντηρητικοί με 23%, ενώ ο ακροδεξιός Φάρατζ είναι........

© Το Βήμα