Yağışlı-rüzgarlı bir gün idi. Şemsiye sevmeyen bir ''kahraman'' olarak, saçak altı-tente altı falan, bir yerlere sığınarak anca inebiliyordum Gazi Caddesi'nden aşşaa... İyice abartmış olmalıydım. Ne kadar yakınından geçmişim ki tavuk dönercinin, usta'nın döner bıçağının ucu sağ kulak mememe değip, kanatmıştı.. ''Dünyada bitek benim başıma gelebilen olaylar'' başlıklı yazı serimin en nadide halkası oluşuvermişti böylece.. Unuttum, gaç yıl evvel idi. Pireler tellal idi.*** Devamı da vardı tabi. Hemen biter mi çizgi roman kahramanlarının maceraları? Bilirsiniz, kulak memesi, insan bedeninin belki de en ''kanlı'' bölümüdür. Saatlerce durmamıştı o minik çiziğin kanı. Farkında olmadan görüntümün; anneme 5 çayına gitmiştim o akşam. Lacivert montumu giyinmiştim. Montun sağ omuzu hep kan lekesi olmuş'muş meğer! Daha kapıdan girer girmez görüp delirdi anam. Harbiden de lacivert üzeri kırmızı kan lekesi bir acayip dehşetli görünüyordu. Domdom kurşunu ile mitralyöz mermisi arası bişi yemiş gibiydim aynen. -''Anne salça o salça, film hilesi'' dedimse de ikna olmadıydı anacaazım. Allah'tan misafir teyzelerim de vardı, kaynayıp gittim arada. Yoksa annemin çağırdığı bir........

© Yeşilgiresun