Akdeniz’in artık göçmen mezarlığı haline geldiği herkesin malumu. Sadece son on yıllık dönemde her yıl ortalama üç bin göçmen Akdeniz’in karanlık sularında kayboluyor. Son derece tehlikeli olan bu göç rotasına rağmen, her yıl yüz binlerce insan Avrupa’ya ulaşmak için yola çıkıyor. Başka çareleri de yok, çünkü savaşlar ve sömürü, iklim değişikliği ve ekolojik felaketler özellikle yoksul coğrafyaları cehenneme çeviriyor. BM mülteci yardım kuruluşu UNHCR’in 2025 yılı verilerine göre halihazırda dünya çapında 117,8 milyon insan mülteci durumunda. Koşullar böyle kalmaya devam ettiği sürece harekete geçen milyonların sayısı artmaya devam edecek.

Gene UNHCR verilerine baktığımızda, mültecilerin büyük çoğunluğunun yoksul ülkelere sığındıklarını görebiliriz. Yani emperyalist-kapitalist dünya düzeninin yol açtığı insanlık dramının ana yükünü, hem de yıllardan beri, yoksul ülkeler taşıyor. Avrupa Birliği’nde ise 2025 yılında yaklaşık 670 bin sığınma dilekçesi verilmiş. Avrupa’daki egemen siyaset bu gerçeğe rağmen göçü “ilk sıradaki jeopolitik tehdit” olarak nitelendirmekte ve sınır rejimini giderek militaristleştirmektedir.

Avrupa’daki egemen siyasetin bu yaklaşımını sadece siyasetçilerin ırkçı olmalarıyla açıklamak yeterli değildir. Çünkü göç rejimi müthiş etkisi olan bir egemenlik aracıdır. Göçmen ve mültecileri tüm toplumsal ve iktisadi........

© Yeni Yaşam