İş dünyasında da toplumda da çok sık yaşanan bir durumdur bu; Patron yöneticiyi suçlar, yönetici altındaki çalışanı, çalışan da bir üstünü.

Okul müdürü öğretmeni, öğretmen veliyi, veli öğretmeni, çocuk da bir üstünü.

Evde de aynı durum geçerlidir; Baba ve anne birbirlerini, çocuk da ikisinden birini.

Devletin içinde de

aynı kirli hava

solunur; Siyasetçi bürokrata suçu atar, bürokrat siyasetçiyi suçlar, vatandaş da kimle muhatap ise onu suçlar.

**

Herkes kapısının önünü süpürse sokakların tertemiz olacağını herkes bilir ama bu herkes genelde başkalarıdır.

**

Batıdan ne zaman geldiğini bilemediğimiz ama benimsediğimiz kötü bir gelenek;

Suçlu arama alışkanlığı.

Küçük ya da büyük önemli ya da önemsiz bir olay olduğunda herkes önce kendini aklar sonra etrafına karşı polislik yapmaya ve suçlu aramaya başlar.

Eziklik psikolojisidir bu.

**

Bir yerden ayar kaçtı mı diğer ayarlar da bozuluyor.

Suçlu arama, suçu sadece birine yıkma kültürü baskın olan toplumlarda ceza ve ödüllendirme ölçüleri de bozuluyor.

Geçmişimizde böyle bir alışkanlık yoktu.

Dedelerimiz ninelerimiz kusur aramazdı.

Kusur arama alışkanlığı sonradan edinildi.

**

Ezik toplumlarda herkes suçu başkasına atar.

Mesela 50-60 yıl önce........

© Yeni Şafak