Nihayet ABD’de akıllı bir adam çıktı demiştik.

“Ne de olsa tacir” diye adamın söylediklerini ciddiye aldık.

Kâr-zarar hesabı yaptığını düşündük.

Güzel laflar ediyordu.

“Ne işimiz var on binlerce kilometre uzakta? Askerlerimizin, gemilerimizin oralarda bulunmasının bize bir faydası yok. Çekeceğiz hepsini. Savaş için değil barış için çalışacağız. Dünyanın savaşa değil barışa ihtiyacı var. Bütün dünyanın jandarması olmak bize pahalıya mal oluyor. İçimize dönmeliyiz. Büyük Amerika’yı yeniden kurmalıyız.”

İnandık bu sözlere. Sözün değeri, anlamı vardı.

Kendini barış güvercini gibi gösteriyor ve barış ödülü almak istediğini açıkça dile getiriyordu.

Nereden bilebilirdik adamın İsrail baskısına yenik düşeceğini ve söylediklerini sıcak mantı gibi yutacağını.

Hohlayıp durmak, olduğu yerde zıplamak bir işe yaramaz bu durumda.

Saçma sapan konuşmaya başlamak bile normal gibi görünür.

HER TÜRLÜ NUMARA BEKLENİR

İsrail’de sokağa çıkan halkın görüntülerini seyrettik ekranlarda.

Atlı polisler, göstericilerin üstüne sürüyordu atlarını. İtip kakıyorlar, yakalayıp otobüslerle götürüyorlardı.

İsrail’deki gösteriler, İran’dan gelen füzeler yüzünden.

Gazze bombalanırken, yakıp yıkılırken sesleri çıkmayan İsrail halkı, şimdi tepesine bombalar düşmeye başlayınca, feryada başladı.

Sokaklarda gösteriler........

© Yeni Şafak