Engels’in bir sözü diye biliyorum: “Özgürlük zorunluğun aşılmasıdır”. Aklıma gelir ara sıra. Hayat boyunca en önemli derdim özgürlük olmuştur sanırım. Her türlü güvenliği feda etmeye hazır olduğum bir özgürlük arzusu. Engels şöyle demek istemişti devrimcilik yıllarımızdan bir eğitim seminerinden anımsadığım kadarıyla. Kar yağması, üşümek bir zorunluktur ve ateş yakarak zorunluğu aşar ve doğa karşısında yenik düşmez, özgürleşirsin. Hayat bir güvenlik arayışı olduğu kadar bir özgürleşme girişimi de bana kalırsa. Yani özgürlük ve güvenlik iki karşıt değil aslında birbirine el veren durumlar. Avrupa felsefeleri daha çok düalizmler üzerinde durur. Düalizm Descartes’ten de Akıl Çağı’ndan önce de vardı kuşkusuz. Beden ve ruh düalizmi öncelikle. Beynin işleyişi konusunda her geçen gün bir yenisi ortaya çıkan bilimsel bulguların tek bir beden-zihin varlığını öngören tasavvuf geleneğine yaklaşması şaşırtıcı değil mi?

Her yerde sağlık konuşuluyor artık. Geçmişte Kıbrıs’ta bir restoranda bütün masalarda Kıbrıs Sorunu filan konuşulurdu. Şimdi en önemli gündem sağlık. Herkes uzman olmuş bir biçimde, birbirlerine ilaç tavsiyelerinde bulunuyorlar. Arkadaş sohbetleri daha çok neremizin ağrıdığı, hangi besinin neye iyi geldiği filan üzerine. Çok net bir şey var: Pek çok hastalık psikosomatik. Sağlığın bu kadar gündem olması sağlık için de pek hayra alamet değil belki de. Bir yerde bir ağrın varsa başka bir şey düşünemezsin ki diyeceksiniz ve haklısınız. Çok şiddetli olmadığı sürece zihin bazı ağrıları........

© Yeni Düzen