Bir kara deliğe bakar gibi bakıyorum memlekete…Bir kara deliğe…Can çekişen…

Dünyanın başka yerlerinde standart dışına düşen ne varsa sanki çekilip buraya geliyor.

Başka ülkelerin kabul etmediği diplomalara burada denklik verilebiliyor.Interpol’ün aradığı suçlular için bile “cennet” olabiliyor buralar…

Başka ülkelerde trafiğe çıkamayacak araçlar yollarımızda dolaşıyor.

Şimdi bir gemi…Bir batış...Bir alabora hikayesi...

***Dünyaya kapalı yaşarken bir talihsizliğimiz de şu…Uluslararası sistemin, kurumların, sözleşmelerin önemli bir bölümünün dışındayız.

Doğrudan denetlenmiyoruz.Doğrudan hesap vermiyoruz.Türkiye’nin “standartları” olmuş ölçümüz…Dünyanın en iyisiymiş gibi!

Halbuki insan hayatı söz konusu olduğunda Türkiye’nin de kendisine sorması gereken çok ağır sorular var.

Yetkinlik…Yeterlilik…Eğitim…Denetim…Liyakat…İnsan hayatına verilen değer…

***6 Şubat depreminde görmedik mi bunları?

İsias nasıl otel oldu?Nasıl ruhsatlandırıldı?Nasıl denetlendi?

Nasıl insanlara “güvenle kalabilirsiniz” denildi?

Kâğıt üzerinde........

© Yeni Düzen