Bize çocukluğumuzdan beri hep "birleşmenin", "tutunmanın" ve "kalabalıklaşmanın" erdemleri anlatıldı. Yalnızlık; kaçılması gereken soğuk bir oda, ayrılık ise bir başarısızlık hikâyesi gibi kodlandı zihinlerimize. Oysa modern zamanların gürültüsünde unuttuğumuz, hayatın bize yaşayarak öğrettiği gizli bir denklem var: Bazen kopmak, bütünleşmekten daha hayırlıdır.

İnsan, ait olmadığı bir yerde "var olmaya" çalıştığında çürümeye başlar. Sizi aşağı çeken bir ilişkiden, üretkenliğinizi öldüren bir işten ya da artık aynı dili konuşamadığınız dostluklardan kopamamak, sadakat değil, kendinize yaptığınız bir haksızlıktır. Bu yüzden bir yerden gitmek ya........

© Yeni Birlik