Bir toplumu ayakta tutan şeylerden biri ritüeldir. İnsanlar belirli zamanlarda ya da belirli olaylarda bir araya gelir. Bu buluşmalar topluluğun bağlarını güçlendirir. Ortak değerler öne çıkar. Bireyler kendilerini bir bütünün parçası gibi hisseder. Bu da toplumsal düzenin sürdürülmesini sağlar. Ritüeller sayesinde nesiller arasında köprü kurulur. Gelenekler aktarılır. Sonuçta toplumun devamlılığı korunur.

Bayram sabahı bir çocuğa neden büyüklerinin elini öptüğünü sorduğumuzda genellikle basit bir yanıt alırız. Çünkü bayramda böyle yapılır.

Kültürün en güçlü yanı tam olarak burada bulunur.

Her şeyin bir açıklaması olmak zorunda değil. Bazı davranışlar nesiller boyunca tekrarlanır. Anlamı zamanla derinleşir. Sonunda bir toplumun karakterinin parçası olur.

Bayramda kapı kapı dolaşmak, düğünde tanıdık tanımadık herkesle aynı sevince ortak olmak, cenaze evine sessizce gidip bir sandalyeye oturmak, eve gelen misafirin önüne sofranın en güzelini koymak…

Bunlar küçük şeyler gibi gözükür.

Ama bir toplumu çoğunlukla bu küçük şeyler ayakta tutar.

Émile Durkheim’ın toplum hakkındaki düşüncelerinin önemli bir bölümü, insanların ortak ritüeller sayesinde kendilerini daha büyük bir bütünün parçası gibi hissetmeleri fikrine dayanır. Ritüel insanları aynı anda aynı........

© Yeni Birlik