Abdülkadir Geylânî miladi 1077 yılında, günümüz İran’ın Hazar Denizi kıyısındaki Gilan Eyaleti’nde doğdu. Âlim, mutasavvıf ve Kadiriye tarikatının kurucusudur. 

Babası Ebû Sâlih Mûsâ Zengîdost’tur. Peygamber Efendimizin (asm) torunudur. Baba tarafından seyyid, anne tarafından şeriftir.

Babası küçük yaşta ölen Geylânî, 1095 yılında Bağdat’a gitti. Çok küçük yaşlardan itibaren maneviyata yatkın farklı bir yapısı olduğu çeşitli kaynaklarda belirtilmektedir. Bağdat’ta dönemin tanınmış âlimlerinden dersler alarak hadis, fıkıh ve tasavvufla eğitimini geliştirdi. 

Tasavvuf erbabıyla görüştü. Tasavvuf hırkasını Ebü’l-Hayr Muhammed bin Müslim Debbas’ın eliyle giydi. 

 Hocalarından Ebu Said Mahzumî’nin medresesinde haftada üç gün pazartesi, salı ve cuma gecesi verdiği dersleri ve vaazları çok yoğun ilgi gördü. İslâm tasavvufunu herkesin anlayacağı şekilde anlattı.  

Abdülkadir-i Geylânî’nin tasavvufu, şeriata ve dinin zâhirî hükümlerine titizlikle bağlı kalma esasına dayanır. O, her an Kur’ân ve hadislere uygun hareket etmeyi şart koşar. Ona göre bir zâhidin hayatında görülebilecek derunî haller dinî ölçülerin dışına taşmamalıdır. Müridlerine hep, “Uyun, uydurmayın; itaat edin, muhalefet etmeyin, yakınmayın; temizlenin, kirlenmeyin” şeklinde tavsiyelerde bulunurdu. 

Vaazlarında dinleyicilerine Cehennemden kurtuluşun yollarını anlatır, Cenneti vaad eder, cemaate teminat verirdi. Hitabeti son derece etkiliydi.   

Ömrünün uzunca bir bölümünde Abdülkadir Geylânî bütün her şeyden elini çekerek inzivaya çekilmiştir. İnzivada bütün vakitlerini ibadetle ve nefsi ile mücadeleyle geçiren Abdülkadir Geylânî tasavvufta en yüksek dereceye ulaştı. 

Kendisinden birçok keramet nakledilir. Cemaate Allah’ın rahmetini müjdeleyerek onlara ümit ve şevk........

© Yeni Asya