Son zamanlarda yaptığım işlerde Allah rızasını gözetmekten uzaklaştım sanki. Ben uzaklaşınca etrafımı da benim gibiler sardı. Eskiden ücret talep etmeden severek yaptığım işleri şimdilerde maddî çıkar gözetmeden yapmak istemediğimi söyleyebilirim. Gittikçe mana âlemine yaklaşırken maddeden maddî âlemden uzaklaşmak yerine gereğinden fazla önem vermeye başladım galiba.

Bir an önce Allah’ın rızasını hayatımın merkezine koyacak bir ruhla donatmalıyım kendimi. O halimi daha fazla seviyorum. Çok pahalı olan maddenin peşinden koştuğumda bir şeyi anladım ki benimle beraber etrafımdakilerde maddeci olmuşlar. Onlar da maddeyi çok sevdikleri için benimle paylaşmak istemiyorlar.

‘’Kardeşim bırakın şu para pul işlerini, dünyalık toplamaya doymadınız mı? Önümüze bakalım, kimse bir şey götürmüyor’’ diyecek olsam, biri çıkar da ‘’önce sen bırak da bize örnek ol, yaşın 47 oldu haccı bırak umreye bile gitmedin, bir de bize akıl veriyorsun’’ der, diye ödüm kopuyor.

Beni aradığında ‘’Bize de dua et’’ diyen dostlarımı arkadaşlarımı çok seviyorum. ‘’Sen dua iste........

© Yeni Asya