Tabiî ki toplanan bu vergilerden israf edilenlerden geri kalanlar vatandaşa yol, su, elektrik ya da başka hizmetler olarak geri döndü. Ancak bu geri dönüşlerde adil ve dengeli bir dağılım yapıldığı da pek söylenemez. Şöyle ki, bir yerin yolu asfalt ya da betonla kaplanırken bir başka yer ya da köyün yolları uzun yıllar toprak ve çamurlu olarak kaldı. Benzer sıkıntılar azalmış olmakla beraber bugün de devam etmiyor mu?

Yayla yollarını misal verelim. Seneler önce yapılan yayla yollarının bakım ve iyileştirilmesi tam olarak yapılabilmiş değil. Elbette yolu beton ya da asfalt olan yayla yollarımız da vardır ve bu sebeple idarecileri tebrik ederiz. Fakat çoğu yayla yoluna ‘yol’ demek bile kolay değil. İşte, Çayeli’nin Senoz Vadisi yaylalarının yolları bu türden. Adres de verelim: Uzundere Köyü yolu ile gidilen Şarinçor, Haçipos, Pilunçut, Cenlipos, Pelat ya da Çahçor mezre ya da yayla yolları çok fena, çok kötü, çok bakımsız. Aynı şekilde yine Uzundere Köyü, Peraston Mahallesi yolu ile gidilen (komşular bu yola ‘Baraj yolu’ diyor) Pilunçut ve Pelat yolu da feci... Benzer şekilde Çataldere ve İncesu istikametinden gidilen Şemkoğut ve Tahpur yolu da fena ve feci. İnanın bunlara yol demek için şahitlere ihtiyaç duyulur. 

Haydi, ‘yayla’lara yayla deyip görmezden gelelim. Peki, Rize ili, Çayeli ilçesi Senoz Vadisindeki Şarinçor’un yoluna ne diyeceğiz? Ki, Şarinçor; Çamlıhemşin’e bağlı Ayder turistik merkezi kadar ilgi çekici bir yer olduğu dahi........

© Yeni Asya