Şirket-i maneviye, meşveretin sırr-ı aziminden husule gelir. Bediüzzaman da “Heyetinizdeki Risale-i Nur’un şahs-ı manevîsini konuşturmak ve reyini almak için meşveret ediniz.”1 tavsiyesini yapar. Sırr-ı meşveretin bir tezahürü olarak arzetmeye çalıştığımız fikirler, Nur talebelerinin vaz geçemeyeceği prensiplerdir. Nur talebeleri mülâyimane meşveret etseler ve onları kusurlu bulanlar da kusurlu olan kardeşlerimizi mülâyimane ikaz nev’inde müsamaha ile şefkatkâr olsalar, çok hayırlı ve münasip olur. Hem her insanın meşrebi bir olmadığından, müsâmaha ile mukábele daha eslemdir.

Bediüzzaman meşverette ısrar ediyor

Bediüzzaman “Siz meşveret ediniz, nasıl münasip ise yaparsınız.”2 Ve “siz meşveretle ne lâzımsa yaparsınız. Fakat ihtiyatla, telaşsız, velveleye vermemek lâzım.”3diyor. Pekala, bu tavsiyelere uyabiliyor muyuz? Zübeyir ağabey “Harfi harfine kitabî ol!” derken bütün efalimizin Risale-i Nur’dan olmasını istiyordu. Bu ikaz ve tavsiyelere sadâkatla bağlı kalmak elzem görünüyor.

Bediüzzaman “Siz, mabeyninizde münakaşasız bir meşveret ediniz. Kararınızı kabul ederim.”4 “Risale-i Nur dairesindeki şakirtler, istişare suretinde, tab etmek gibi çok ehemmiyetli işleri görmeye başlamalarıdır.”5 “Medar-ı niza bir mesele varsa meşveret ediniz. Çok sıkı tutmayınız; herkes bir meşrepte olmaz. Müsâmahayla birbirine bakmak şimdi elzemdir.”6 “Ben dünyaya bakmıyorum. Heyetinizdeki Risale-i Nur’un şahs-ı manevisini konuşturmak ve reyini almak için meşveret ediniz. Çelik gibi metin Isparta mübarek  ve kahraman kardeşleriniz ile mümkün oldukça müdâvele-i efkâr ediniz.”7 tavsiyeleri ile meşveretin sırrına dair prensipleri gösteriyor.

Bediüzzaman, talebelerinin meşveretle yaptığı hizmetlerine itimadını da şöyle izah ediyor: “Benim bedelime Ankara’ya giden Seyyid Sâlih’e meşveretinizi beyan edersiniz ve münsip olan cevabı verirsiniz. Size havale ediyorum. Zaten Medresetüzzehra erkânıyla üniversitenin Nurcularına her şeyimi havale etmişim. Onlar ne yapsa........

© Yeni Asya