Şartlar değişmişse, yeni bilgiler ve gelişmeler ortaya çıkmışsa, evvelki kararın noksanlıkları görülmüşse, hizmetin menfaati farklı bir tatbikatı gerektiriyorsa, aynı usûlle yeniden meşveret yapılır ve evvel alınan karar değiştirilebilir. Bu, meşveretin zayıflığı değil; canlı ve hayattar olduğunun delilidir. Çünkü meşveretler tatbikat ve tercihat için yapılır. Tatbikatta şartlar değişmiş ise evvelki alınan kararlar tekrar aynı meşveret zeminlerinde meşru usullerle tekrar müzâkeresi yapılır ve değiştirilebilir.

Kararı değiştirecek olan fert değil, yine meşverettir

Burada mühim olan nokta şudur; eski kararı tek bir kişi ve grup değiştiremez. ”Ben artık bu kararı doğru bulmuyorum, benim fikirlerimi temsil etmiyor.” diyerek ferdî hareket etmek, meşveretin hukukuna ve meşruiyetine aykırıdır. Kararı değiştirme selâhiyeti de, evvelki kararı alan usûl gibi, yine meşverete aittir.

Yani; karar meşveretle alınır. Gerekirse yine meşveretle alınan o karar tekrar meşveretle değiştirilir. Böylece şahıslar değil, şahs-ı manevî hâkim olmuş olur. Meşveret ve şûrânın hâkimiyeti tahakkuk eder. 

Kararın değişmesi meşveretin yanlış olduğu manasına gelmez

Bazı kimseler, “Bir karar değiştiğine göre evvelki meşveret kararı hatalıydı.” diye düşünebilir.

Hâlbuki Risale-i Nur hizmetlerinin ruh-u aslîsinde meşveret, mevcut şartlar içinde en isabetli kararı aramaktır. Şartlar değişince yeni bir değerlendirme yapılması tabiidir. Bu vaziyet meşveretin kıymetini azaltmaz; aksine onun istişâreye açık ve hakikati arayan bir sistem olduğunu gösterir. Bu da tatbikat ve tercihatta kolaylıktır. Zaten ”Dinde harec yoktur.” Çünkü “Din kolaylıktır.”2 Dinde zorluk yoktur şerî bir hükümdür.”3 Bu noktada dinimiz tâ asr-ı saadetten beri meşru yollarla tatbikatta kolaylıklar sağlamıştır.

Risale-i Nur hizmetlerinde de meşveret ile istibdat bir arada bulunamaz. Çünkü ikisi mana-i hakikisiyle birbirine zıttır. Ziya ve zulmet gibi... Meşverette herkesin kanâatini........

© Yeni Asya