Bu dünyada her şey bir imtihan vesilesidir. Varlık da yokluk da imtihan içindir. Hayat ve ölüm de sınanma vesilesidir.

Yüce Allah, “O, hanginizin daha güzel amel yapacağını sınamak için ölümü ve hayatı yaratandır…” (Mülk 67/2) buyurur.

Hayatı kuşatan, hayatın içinde bulunduğu her şey denenmemiz için. Nihayet ölümle yüzleşmek de dahil her şeyle insan sınanıyor.

Özellikle mal ve evlatla imtihan, imtihanların en başında gelir.

Bu önemle Yüce Allah, “Mal ve çocuklarınızın sizin için birer imtihan olduğunu ve büyük mükâfatın Allah katında bulunduğunu bilin.” (Enfâl 8/ 28) buyurur.

Hz İbrahim, ilk eşi Sara’dan çocuk sahibi olamayınca Sara’nın rızası ve teklifiyle cariye Hacer’le evlenir ve oğlu İsmail doğar.

İsmail’in teşrifi bir taraftan sevinç ve neşe diğer taraftan kıskançlık kaynağı olur.

Hz. İbrahim, Sara’nın huzursuz olmasıyla Küçük İsmal’i ve annesi Hacer’i Harran’dan Mekke’nin ıssız çöllerine, Kâbe yakınındaki çöllere getirip bırakır.

Tüm bunlar Allah’ın takdir, izin ve direktifiyle de olsa…

Yokluğun da varlığında birer intihan olduğu gerçeğinin tecellisi aslında.

Mal ve evlat, varlık-yokluk imtihan sebebi de; önemli olan imtihanı sınayanın rızası doğrultusunda vermektir.

Resulullah’ın babası Abdullah, dede Abdülmuttalib için büyük bir imtihan.

On çocuk sahibi olduğunda, o dönemin adeti ile birini kurban etmeyi vadeden (Kurban etme vaadi, sonradan yerine hayvan kurban etme keffareti ile değiştiriliyordu) Abdülmuttalib, on çocuk sahibi olunca bu adağını yerine getirme gereği harekete geçer ve kurban edilme kurası Abdullah’a çıkar. Abdullah’ı kaybetmemek için bir tarafa oğlu Abdullah’ı diğer tarafa da 10 deve koyar. 100........

© Yeni Akit