"Kıyamet ne zaman kopacak?" diye soruyorlar bana... Sanki beklenen bir günmüş gibi... Oysa her gün kopuyor kıyamet, Hem de gözlerimizin önünde.Bir bebeğin nefesi yarım kaldığında, Oyuncağı yetim kalınca, Küçücük bedenler savaşlara kurban edilince Bir kıyamet kopuyor gökyüzünde.Bir kadın, Paramparça edilip Bir çöp konteynerine bırakıldığında, İnsanlık biraz daha ölüyor. Bir annenin çığlığı yükseliyor arşa, Ve bir kıyamet daha kopuyor sessizce.Şiddetin gölgesinde can veren anneler, Korkudan susan çocuklar, Yüzünde........

© Van Havadis