"Safiyet hiç olmadığı kadar numune" şimdi.. Emanete hiyanet ederken buluyordum, insanlığı.. Çünkü; kalbine inen nurun yanından geçemiyorlar.. Yığınlarca ruhların mahşeri andıran kalabalığı nedamet ile karşılaşınca sarayları andırıyor..

Acaba yürekler yetmiyor mu da ünvanlar seçiliyor her zerreye?  Saadetinden merhamet yükselse, varlığın o coşkusu zamana yenilir miydi, dersiniz? 

Aslına hizmet edebilmek erdemli hayat yaşamaktan daha öte bir tevazu olmalı!

Terk-i diyar edenlerin manidarlığı insanın görünürlülüğünü ne de çepeçevre kuşatmış.. Bir söz bir sese karşılık gelmezken, ne de avazı çıkanlar var!

Devasa yakınlıklara tez vakitte geçmiyor,  sessizlikten daha ağır ilerleyen düşünceler var, vaktin........

© Turktime