Sınırsız ihtimallerin olduğu bir dünyada sınırlı aklımız, sınırlı gücümüz, sınırlı imkânlarımız ve sınırlı bir ömrümüz var. Bunu kendimize sık sık hatırlatmak gerekiyor.

“Ben onun iyiliği için yaptım.”

“Ben ölürsem ne yaparlar?”

“Ben olmasam bu işleri kim yapacak?” diyor muyuz?

İnsan bazen iyilik yaparken farkında olmadan başkasının hayatının direksiyonuna da geçebiliyor. Çünkü kendi sınırını kabul etmek kolay değil. Her şeyi bilmek, her şeyi düzeltmek, her şeyi kontrol etmek istiyoruz.

Oysa tabiatta her şey bize bunu hatırlatıyor. Tavuğun kanadı var ama uçmuyor. Kanadının olması, gökyüzüne hükmedebileceği manasına gelmiyor. Onun kanadı başka bir işe yarıyor. Tavuk “Benim de kanadım var, o hâlde kartal gibi uçmalıyım” diye düşünmüyor.

Biz ise bazen bize verilmemiş nice bir gücün peşine düşüyoruz. Her şeyi bilmek, herkesin derdini çözmek vb. istiyoruz. Gözümüzün gördüğü, kulağımızın........

© Türkiye