“Atasözleri de asırlarca elekten elene elene eleğin üzerinde kalmış billur gibi sözlerdir.”

"Sakla samanı gelir zamanı" konulu hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum... Tabii o yıllarda elektrik telefon vb. imkânı yok, yollar kapalı. Kar yağışının ardından bir ayaz oldu ve karlar dondu. Kar üzerinde atla dörtnala git, kırılma imkânı yok. Hava eksi 10 derecenin üzeri. Bu kar tam on-on beş gün erimedi. Hayvanlar içeride mahsur kaldı, kapalı kaldı. Kimsede ne saman var ne ot; millet perişan...

Babam, çalışanımız olan Şehmuz’la samanlığın diplerde kalan samanları toparladılar. Çürük mürük hayvanlarımızı on-on beş gün kıt kanaat idare ettik. Çevre köyler kızaklarla at ve eşeklerle çuval ve sepetlerle bizim köye geldiler. Çünkü civar köylerde bizim komşudan başka kimsede saman yoktu.........

© Türkiye