Τα «Μαρκάτια» δείχνουν τον δρόμο για το Μαρκάτο των 365 ημερών
"Τα «Μαρκάτια» μας έδειξαν για τρεις ημέρες μια πιθανή εκδοχή αυτής της γειτονιάς"
Η εμπειρία επέστρεψε για τρίτη φορά, φέρνοντας μαζί της διαπιστώσεις αλλά και εύλογους προβληματισμούς.
Για τρεις ημέρες, το Μαρκάτο απέκτησε κίνηση, εικόνες, ήχους, ανθρώπους και δημιουργούς νέων αναμνήσεων. Δρόμοι, καταστήματα, εργαστήρια και μνημεία λειτούργησαν ως ενιαίο «σώμα», στρέφοντας το βλέμμα της πόλης σε μια περιοχή που, για μεγάλο μέρος της καθημερινότητας, μοιάζει να βρίσκεται έξω από το «κάδρο» της.
Μιλάμε φυσικά για τα «Μαρκάτια», μια διοργάνωση που στα τρία χρόνια της ζωής της έχει αρχίσει να αποκτά χαρακτηριστικά πολύ πιο ενδιαφέροντα από εκείνα ενός ακόμη φεστιβάλ στο πολιτιστικό ημερολόγιο της Πάτρας.
Ας ξεκινήσουμε με την κοινή παραδοχή: μια πόλη δεν είναι μόνο οι δρόμοι, τα κτίρια και οι πλατείες της. Είναι οι μνήμες που κουβαλούν οι γειτονιές της, οι άνθρωποι που έζησαν και εργάστηκαν σε αυτές, οι δραστηριότητες που κάποτε τις έκαναν σημεία αναφοράς. Είναι όλα εκείνα που δημιουργούν την ιδιαίτερη ταυτότητά της και τη διαφοροποιούν από οποιαδήποτε άλλη πόλη.
Η δεύτερη παραδοχή αφορά τον συγκεκριμένο τόπο. Το Μαρκάτο δεν είναι μια οποιαδήποτε γειτονιά. Είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική περίπτωση στο κέντρο της Πάτρας όπου η εμπορική λειτουργία διατηρείται, παρά τις τεράστιες αλλαγές που έχουν μεσολαβήσει, για περισσότερο από δύο αιώνες. Ταυτόχρονα, η περιοχή διασώζει σε σημαντικό βαθμό το αποτύπωμα του πολεοδομικού σχεδιασμού που συνδέθηκε με τον Βούλγαρη και τον Καποδίστρια ήδη από το 1828. Πάνω απ' όλα, όμως, διατηρεί κάτι που δεν αποτυπώνεται ούτε σε χάρτες ούτε σε αρχιτεκτονικά σχέδια: το λαϊκό DNA της Πάτρας.
Τα παλιά επαγγέλματα, οι μικρές βιοτεχνίες, τα εργαστήρια, οι εμπορικές επιγραφές, οι βιτρίνες, οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους, ακόμη και........
