Του Γιάννη Παπαθεοδώρου, Καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Παν/μιο Πατρών

Οι πρόσφατες δικογραφίες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ δείχνουν πως το γνωστό «κομματικό κράτος» έχει πάρει πλέον τις διαστάσεις μιας εκτεταμένης πελατειακής πατρωνίας. Από την άλλη μεριά, η εξέλιξη της υπόθεσης των «υποκλοπών» φανερώνει πως, στο όνομα της «εθνικής (;) ασφάλειας», η κυβερνητική μίσθωση ενός κατασκοπευτικού λογισμικού οδήγησε στη συστηματική υποβάθμιση και χειραγώγηση των δικαστικών θεσμών. Τέλος, η αλαζονική συμπεριφορά ορισμένων κυβερνητικών στελεχών απέναντι στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών εγείρει αμφιβολίες για την πλήρη διαλεύκανση των αιτιών του δυστυχήματος. Κατά κάποιο τρόπο, και οι τρεις υποθέσεις επηρεάζουν την ίδια τη λειτουργία της Βουλής αλλά και την ποιότητα της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Τα έδρανα της Βουλής έχουν αντικατασταθεί από τα έδρανα των δικαστηρίων. Όσοι και όσες θεώρησαν πως στις προηγούμενες εκλογές (2023) αυτές οι υποθέσεις «έκλεισαν», μάλλον έπεσαν έξω.

Η ψηφιακή «Ελλάδα 2.0» κουβαλάει το παλαιό «αναλογικό» παρελθόν της. Παρ’ όλο που η κυβέρνηση βιάστηκε να επικαλεστεί τις υπαρκτές διαχρονικές παθογένειες, επί των ημερών της το «βαθύ κομματικό κράτος» αξιοποίησε πλήρως τα κενά της πληροφορίας. Η καθυστερημένη ψηφιοποίηση του Κτηματολογίου και η έλλειψη σύνδεσης αυτών των στοιχείων με τα ατομικά Ε9 οδήγησαν σε εικονικές «χορτολιβαδικές εκτάσεις», σε επινοημένα κοπάδια και σε........

© The Best News