Το κλαψούρισμα και ο κρότος
Κάθε μέρα ο πρόεδρος Τραμπ κάνει κάτι με το οποίο καταφέρνει να ξεπερνά τον εαυτό του – μιλάω, εννοείται, για τη σφαίρα της απρέπειας και της χυδαιότητας. Δείχνει πια εντελώς ανεξέλεγκτος, δεν τον προλαβαίνεις.
Μόλις τις τελευταίες ημέρες, π.χ., έβρισε δημοσίως υποψήφιο, τον οποίο ο ίδιος επέλεξε, αλλά δεν τραβάει στον κόσμο· έπειτα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του, εξέφρασε την επιθυμία του να νικήσει, προκειμένου να χώσει τη νίκη στον κ*** των δημοσιογράφων· ύστερα, καυχήθηκε ενώπιον δημοσιογράφων για τον υψηλό δείκτη της νοημοσύνης του, τον οποίο μάλιστα προσδιόρισε στο 770 (επτακόσια εβδομήντα)· τέλος, το πιο πρόσφατο, η κλαψούρα για το Νομπέλ που πάλι δεν του απονεμήθηκε και ο κατάλογος των πολέμων τους οποίους αυτός προσωπικά σταμάτησε – εκ των οποίων ορισμένοι δεν είχαν ξεκινήσει ποτέ.
Η δημοτικότητά του έχει γκρεμιστεί στο 35%, γι’ αυτό και ορισμένοι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι, εκείνοι που έχουν απήχηση στους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, τον αποφεύγουν για να μη μιανθούν.
Μιλάει μόνο στις ασφαλείς κόκκινες Πολιτείες (κόκκινο είναι το χρώμα των Ρεπουμπλικανών) και μετά βίας μαζεύει 10.000........
