Neden İç ve Doğu Anadolu’da Bahar Donları Daha Tehlikelidir?

Türkiye’nin kıyı kuşakları — Ege, Akdeniz ve Karadeniz sahilleri — denizin ılımanlaştırıcı etkisiyle yumuşak bir iklime sahiptir. Oysa İç Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu’nun iç kesimleri yarı karasal, yer yer karasal bir iklim kuşağındadır. Bu bölgelerde denizin tamponlayıcı etkisi zayıftır; geceleri hızla soğuyan hava, vadi ve çukur alanlarda birikir. Bunun sonucu olarak bu kesimlerde kar yağışı yalnızca kışın değil, çoğu zaman ilkbaharda da görülür. Mart, Nisan, hatta Mayıs ayı başlarında Erzurum, Kars, Ardahan, Sivas, Kayseri, Konya ve Eskişehir çevresine kar yağması sıradan bir olaydır.

Asıl mesele şudur: Bahardan yaza geçiş döneminde güneşin yükselmesiyle gündüz sıcaklıkları hızla yükselir, toprak ısınır ve bitkiler “uyanır”. Meyve ağaçları tomurcuklanır, çiçek açar, tohumlar çimlenir. Ne var ki kutuptan gelen soğuk hava kütleleri bu aylarda hâlâ güneye doğru sızabildiği için “son don” riski devam eder. Uyanan bitki dokusu donmaya karşı savunmasızdır; açmış bir kayısı çiçeği sadece birkaç saatlik −2 °C’yi kaldıramaz. Bu yüzden bahar donu, kış donundan daha yıkıcı olabilir: Kış uykusundaki ağaç −20 °C’yi tolere ederken, çiçek açmış ağaç −3 °C’de tüm ürününü kaybedebilir.

Don Çukurundan Kaçının, Bahçenizi Eğimli Araziye Kurun

Soğuk hava sıcak havadan yoğundur ve akışkan gibi davranır; tıpkı su gibi yamaçtan aşağı süzülür ve en alçak noktada göllenir. Gece boyunca yamaçlarda soğuyan hava vadi tabanına ve kapalı çanaklara akarak oralarda birikir. İşte........

© SuperHaber