Günler günleri kovalıyor ve işte gönüller sultanı Ramazan’a eriştik. Biliyorum ki, bizim açlığımız boğazımızdan kaynaklanmadığı için hiç dinmiyor.

Senin güzel sözlere… doğru sözlere… riyasız, pazarlıksız sözlere özlemin görünüşe bakılırsa daha uzun süre devam eder.

Ömrün sonuna doğru yaklaştıkça işler daha da kötüye doğru gidiyor gibi geliyor. Etrafıma bakıp umudumu yitirir gibi oluyorum.

Ama Sahibimizin derdimizden çok daha büyük olduğunu da hiç unutmuyorum bilmiş ol.

Bunlarla kafam karıştığı zamanlarda, toplumu düzeltmeye kendisinden başlamayanların enaniyetleri geliyor aklıma. Mide bulantısını andıran bir utanç doluyor içime.

Gurur ne berbat bir şeydir üzerinde taşıyan bilemez.

Kibir urbasıyla aklını, kalbini ve ruhunu sarmalamış olanlar, ne feci bir kokuyla her yanı çürüttüklerinin farkına varamazlar.

Dünyadaki her şey kendileri olmasa yarım kalacakmış sanan zavallılar var........

© Pusula Gazetesi