Kada ne potpisuje „memorandume o razumevanju“ i „ugovore o obezbeđivanju sredstava“ sa aktuelnim srpskim poglavnikom i njegovim pobočnicima, vrh SPC bavi se onim što najbolje zna: izgradnjom i očuvanjem moralno beskrupuloznog autoviktimizacijskog mita i pratećim negiranjem zločina koje su počinile duše čije je spasenje, koga nema bez pokajanja, povereno upravo SPC. Ovo, naravno i nažalost, ne iznenađuje; no, ono što može iznenaditi je zaoštravanje retorike u tom pogledu.

Tako je patrijarh Porfirije 18. juna 2026. u Patrijaršijskom dvoru u Beogradu razgovarao sa članovima „Organizacionog odbora za obeležavanje stradanja Srba u Srednjem Podrinju i Birču tokom ratnih sukoba od 1992. do 1995. godine“. „Molitveno sabranje“ tim povodom, „pod pokroviteljstvom najviših institucija Republike Srpske“, biće održano 4. jula u Bratuncu, dakle, nedelju dana pre komemoracije žrtvama srebreničkog genocida koja će se održati u neposrednoj blizini, odnosno u Memorijalnom centru Srebrenica u Potočarima.

Naravno, čitava ta stvar nema nikakve veze sa sećanjem na srpske civilne žrtve iz Istočne Bosne, o čemu sam istim povodom pisao i prošle godine. Naime, prema podacima Istraživačko dokumentacionog centra iz Sarajeva, ukupan broj civilnih žrtava nastradalih u regiji Podrinja (što uključuje i opštine iz „Birča“) od 1992. do 1995. iznosi 16.315 (13.286 muškaraca i 3.029 žene; spisak je poimeničan), od čega je iz reda srpskog naroda ubijeno ukupno 866 ljudi. Brojem od 3267 žrtava, kojim barataju organizatori „molitvenog sabranja“ u Bratuncu, obuhvaćene su i sve srpske vojne žrtve sa područja Podrinja za period 1992-1995, što se može ustanoviti čak i površnim uvidom u s tim u vezi dostupne podatke. Naravno, sve ovo je dobro poznato kako organizatorima „molitvenog sabranja“, tako i njegovom glavnom akteru, patrijarhu Porfiriju. Njemu se prošle godine čak i omaklo da........

© Peščanik