“Bir kadının katledilerek kayboluşu yalnızca bir bireyin hikâyesi değildir; toplumun vicdanında açılan bir yaradır.”

Gülistan Doku dosyası, yalnızca bir kayıp vakası ya da olası bir cinayet şüphesi olarak değil; Türkiye’de kadınların maruz kaldığı yapısal eşitsizlikleri, adalet mekanizmalarına yönelik güvensizliği ve erkek egemen toplumsal anlayışın etkilerini görünür kılan önemli bir toplumsal olay olarak değerlendirilmelidir. Olayın etrafında oluşan tartışmalar, “görünmeyen etkenler” dediğimiz; güç ilişkileri, kurumsal ihmaller, toplumsal önyargılar ve sessizliğin üretildiği alanlara dikkat çekmektedir.

Bir kadın kaybolduğunda ya da öldürüldüğünde, kamuoyu çoğu zaman olayın bireysel yönüne odaklanır. Oysa sosyolojik açıdan mesele, yalnızca fail ile mağdur arasındaki ilişki değildir. Dosyaların etkili biçimde soruşturulmaması, delillerin zamanında toplanmaması, tanıkların korunmaması, medyanın seçici ilgisi ve toplumsal baskılar, gerçeğin ortaya çıkmasını zorlaştırabilir. “Örtbas” her zaman açık bir talimatla gerçekleşmez; bazen ihmal, bazen ilgisizlik, bazen de güç sahiplerinin yarattığı korku iklimiyle mümkün olur. Bu nedenle görünmeyen etkenler, adaletin gecikmesine ya da zayıflamasına neden olan kurumsal ve toplumsal süreçlerdir.

Kadın cinayetlerini yalnızca bireysel öfke patlamalarıyla açıklamak eksik kalır. Erkek egemen toplumsal düzen, erkeklere denetleme, sahiplenme ve karar verme hakkı tanıyan kültürel kodlar üretir. Kadının yaşamı, tercihi, ilişkileri ve bedeni üzerinde söz sahibi olma iddiası; şiddeti meşrulaştıran bir zemine dönüşür.........

© Nokta Haber Yorum