Üzerinde yaşadığımız coğrafyanın düşünce dünyasında yaygın bir kanaat var: Entelektüeller çözüm sürecine neden mesafeli yaklaşıyor? Söz konusu kanaati ben de paylaşıyorum. Bizi bu düşünceye sevk eden -yaygın- birkaç argümanı sıralayalım; sıralayalım ki toplumda bizim gibi düşünmeyenlere kendimizi daha iyi ifade edebilelim.

Bu metin, Türkiye gibi karmaşık toplumsal ve siyasi dinamiklere sahip coğrafyalarda sıklıkla tartışılan entelektüel-siyaset ilişkisinin kilit noktalarından birine parmak basmaktadır. Entelektüel kesimlerin toplumsal barış ve çözüm girişimlerine mesafeli duruşunu anlamak ve bunu kamuoyuna daha berrak bir dille ifade edebilmek adına, bu mesafenin arkasındaki temel argümanları derinlemesine incelemek gerekir.

Entelektüellerin mesafesinin temelinde, toplumsal barış gibi hayati kavramların siyasi aktörler tarafından günlük politik çıkarlara kurban edilmesi veya dar bir çerçeveye hapsedilmesi endişesi yatar. Çözüm süreçlerinin genellikle kalıcı bir zihniyet dönüşümünden ziyade konjonktürel birer strateji olarak kurgulanması, bağımsız düşünce insanlarında haklı bir güvensizlik yaratır.

Entelektüel: Soyut alanda yer tutan, mevcut fikir ve düşüncelerle sürekli bir hesaplaşma içerisinde olan, kendi fikrini kendi üreten kişidir. Bilgiyi kendine mal etmek yerine kamusal yarar için kullanan, iktidar karşısında doğruyu söyleme sorumluluğu taşıyan üretici konumundadır. Mehmet Ali........

© Nokta Haber Yorum