Dürüst bir insan her sabah evden çıkarken komşularına: “Ben çok dürüstüm, çok namusluyum, çok vicdanlıyım” diye seslenir mi?.. Seslenmez çünkü… Dürüstlük anlatılmaz, yaşanır...

Aynı kural siyasetçi için de geçerlidir… Bir ülkede hukuk gerçekten üstünse, devlet başkanının her gün ekranlara çıkıp: “Biz hukuk devletiyiz” demesine ihtiyaç yoktur...

Mahkemeler bağımsızsa bunu iktidarın nutukları değil, hâkimin iktidar aleyhine korkmadan verebildiği karar gösterir… Basın özgürse, bunu cumhurbaşkanı ya da başbakan ilan etmez… Onu acımasızca eleştirdiği halde ertesi sabah kapısı çalınmayan gazeteci gösterir...

Demokrasi varsa onu lider değil, liderin kendisine muhalefet edenlere gösterdiği tahammül kanıtlar…

Dürüstlük de meydanlarda haykırılmaz… Bütçede görülür… İhalede görülür… Mal beyanında görülür... Hesap verirken........

© Nefes