ÇOCUKLARINIZDAN KORKMAYIN

“Oğlum ilk kez duymuş olmalı ki,

‘Allah’tan korkulur muymuş hiç? O en sevdiğimiz, en merhametli olan değil mi?’ diye geldi geçen gün.”

Gerçekten anlamak istiyordu.

“Evet,” dedim, “O en sevdiğimiz. Ama bazen en sevdiğimizi razı edememekten korkarız. O endişenin adı korku olur.”

“Anladım,” dedi.

Keşke biz de bu kadar sade anlayabilsek.

Bir nesil, saygının korkuyla sağlandığı evlerde büyüdü.

Hatta çoğu zaman Allah bilinci bile sevgisinden önce yerleştirildi kalplerimize.

“Allah’tan korkmayan” kötüydü.

İyi olan, Allah’ın azabından korkandı.

Babalar kızgın kaşla otorite kurdu.

Anneler “babana söylerim” cümlesiyle düzen sağladı.

Sevgi vardı belki…

Ama hep korkunun arkasında duruyordu.

Hata........

© Mir'at Haber