SÜNNET’TE KABİR HAYATI

Kur’ân çizgisini izleyen Peygamberimizin Sünneti de kabir hayatının varlığını doğrulamaktadır.

Peygamberimiz, konumuzla ilgili açıklamalarında:

a) Kabri, insanların inançlarına göre gruplara ayrıldığı konak olarak vasıflandırır; azap ve nimet mahalli olarak niteler.[1]

b) Peygamberimiz Kur’ân’ın (Tevbe 84) dolaylı emri gereği cenaze namazı kılar/kıldırır. Ayrıca da kabirleri ziyaret edip dua eder.

Peygamberimizin kabir ziyaretinin, ziyaretçilere âhireti hatırlatacağını ifade buyurması, ölüye dua etmeyi de içine alan ziyaretlerin ölülere fayda sağlamayacağı anlamına gelmez. Aksi takdirde, Peygamberimizin Ehl-i Bakî‘yi ziyaret etmesinin ve orada dua etmesinin bir anlamı olmazdı.

c) Peygamberimiz Kabirlerine götürülen ölülerin mutlu olacaklarını veya feryatlar koparacağını bildirir.

Buhârî’nin rivayetine göre Peygamberimiz duyulacak mutluluğu ve korkuyu anlayabileceğimiz bir benzetmeyle şöyle açıklar:

“Ölü tabuta konulup da insanlar onu omuzladığı zaman, şayet o iyi bir kişi idiyse ‘Beni çabuk götürünüz, beni çabuk götürünüz!’ diye yırtınır.

Kötü bir kişi ise ‘Eyvah! Beni nereye götürüyorsunuz?’ diye feryat eder. Bu çığlığı insanlardan başka her varlık duyar. Eğer insanlar duysaydı dehşetle irkilerek kendilerinden geçerlerdi.”[2]

d) Peygamberimiz Kabirlere Selâm verir ve verilmesini öğütler.[3]

“Doğrusunu Allah bilir” kaydını koyarak,........

© Mir'at Haber