İşte senin huzurundayım. İmanın kubbesi, İslam yurdu, hicret makarrı ve Seni bağrında kucaklayan nurlu şehir Medine’deyim.

Ya Rasulallah!.. Allah (cc) seni Mustafa olarak seçti. Bütün asırların en hayırlı zürriyetinden süzüp en hayırlı kabilenin Mustafa’sı olarak âlemlerin sultanı son peygamber olarak gönderdi.

Hak katında kıymetin ilan edilip melaike ve murselin dilinde övülmüş Muhammed olarak musemma olundun. Güzel ahlakın tamamlayıcısı ahlak numunesi olarak üsve-i hasene kılındın. Yüce bir ahlak üzere model kabul edildin.

Sana veda etmenin gününü bile düşündükçe insanın tadı bozuluyor ve inşallah bir daha kavuşuruz tesellisiyle kendimi toparlıyorum.

Ey cennetle müjdeleyen, azab-ı ilahi ile korkutan tebliğci zarafetinle melekleri bile kendine hayran bıraktın. Seni barındıran arz, seni gölgeleyen sema senden haşa ki; çirkinlik görmedi ve duymadı. Çadırından dışarı çıkmamış iffetli bakire kızlar bile sendeki hayâ derecesine ulaşamadı. Sen öyle güzel tebessüm ederdin ki; seher vakti açmaya yüz tutmuş güllerin yaprakları ahengi güzelliğine güzellik katardı.

Biz şu an Sendeki o müstesna ahlaka öyle muhtacız ki ya Rasûlallah!

O yaşlı kadına muhakkak ki yaşlı kimse cennete giremez latifen dillere destan bir nükte oldu. Sen hep etrafına rahmet ve merhamet saçtın. Seni öldürmek isteyenleri bile affettin.

Evde müminlerin analarının hep yardımında oldun. Numune bir eş olarak pek çok işini kendin yapardın. Şimdilerde bu ahlakın unutulduğu için aileler darmadağın oldu.

Sofran yerde kurulur, kul gibi oturur kul gibi yerim derdin. Köleler, hizmetçiler bile davet etse onlara icabet ederdin. Sen, zayıf, yoksul ve muhtaçların dostu ve dert ortağı idin.

Herkes Senden bir şey ister; Sen ise hiç kimseye hayır, yok demezdin. Olan hiçbir şeyi kimseden gizlemez idin.

Sen hem maddi ve manevi yönden esen yeller gibi cömertçe verirdin.

Günah olmadıkça kolay olanı -ümmetine şefkatten dolayı- seçerdin.

Mekke’nin fethinde Mekke’ye girişine şahitlik edenler tamamıyla başını öne eğişini naklediyorlar. Nice müsteşrikler bile bu sahneyi okuyunca; vallahi bu erdemi ancak kendisine vahiy gelen bir peygamber yapabilir diyerek Müslüman oluyorlar. Sen de “Beni Hristiyanların İsa’yı gereğinden fazla övdüğü gibi övmeyin; Bana Allah’ın kulu ve Rasulü deyin, kâfi” diyordun. Bir grubun yanına uğrasan senin hoşlanmadığını bildikleri için ayağa kalkmaktan korkarlardı. Ayağa kalkmak isteseler mübarek yüzün kızarırdı. Sen mütevazıların da sultanı idin Efendim.

Şu adam, bize ne güzel örnek oldu. Huzuruna gelmiş korkudan tir tir titriyordu. Sakin ol ben kral değilim, ben güneşte kuruttuğu eti yiyen bir kadının........

© Milli Gazete