İslam tarihinin en sarsıcı anlarından biri, Peygamber Efendimizin (S.A.V.) vefatıyla Medine’de yaşandı. O gün şehir adeta nefessiz kaldı; bir ses yankılandı: “Peygamberimiz öldü.” Bu söz, sahabeyi derin bir yasa boğarken, duygular aklın önüne geçti. Ancak bu büyük sarsıntı anında, tarihin yönünü değiştiren bir duruş sergilendi.

Hz. Ebubekir (R.A.), şehre döner dönmez Peygamber Efendimizin mübarek naaşının başına geldi. Yüzündeki örtüyü kaldırdı ve şu sözleri söyledi: “Sen diri iken de güzeldin, ölü iken de güzelsin ya Resulallah.” Bu söz, sevginin ve teslimiyetin en derin ifadesiydi. Fakat asıl kırılma noktası, ardından halka yaptığı konuşmaydı: “Kim Muhammed’e tapıyorsa bilsin ki Muhammed öldü. Kim Allah’a kulluk ediyorsa bilsin ki Allah Hayy’dır, Kayyum’dur.”

Bu sözler, dağılmış zihinleri toparladı, kalpleri yeniden Allah’a yöneltti. O gün verilen bu mesaj, İslam’ın şahıslara değil, Allah’a bağlı bir din olduğunu bir kez daha........

© Milli Gazete