Her Müslüman, mutlaka besmele çekerek işine başlamalıdır. Çünkü besmelesiz başlayan işten hayır gelmez. Ondan sonra da Allah’a yönelerek, yardım talebinde bulunmalıdır. “Eğer Allah size yardım ederse, o zaman sizi yenecek yoktur. Eğer sizi yardımsız bırakırsa, artık ondan sonra size kim yardım edebilir? Müminler ancak Allah’a güvenip dayansınlar.” (Âl-i İmrân/160) buyrulduğu unutulmamalıdır. Ayrıca bizler kul olarak, kuldan istimdat etmemeliyiz. Yoksa halimiz perişanlık olur.

Maalesef Allah’ın kulu olduğumuzu unutuyor ve kullara yalvarıp duruyoruz. “Allah’ın rızasının peşinden giden kimse, o Allah’ın hışmına uğrayan ve yatağı Cehennem olan kimseye benzer mi? O ne kötü dönüş yeridir” (Âl-i İmrân/162) ayeti açıktır. İnananlar için istikamet bellidir. Aksi davrananların gideceği yer de belirtilmiş durumdadır.

Toplumların huzursuzluklarının tek sebebi, kendileri gibi kul olanların verdiği reçetelerden şifa beklemeleridir. Oysa Allah’ın verdiği hükmü değiştirmeye çalışmaları faydasızdır. Çünkü Rahman ve Rahim olan sadece Allah’tır, kul değildir. Nitekim: “Onlar Allah’tan gelen bir nimet, bir lütuf sebebiyle ve Allah’ın, müminlerin ecrini zayi etmeyeceği müjdesi ile de sevinç içerisindedirler.” (Âl-i İmrân/171)

İnsan olarak ana görevimiz, yaratılış esaslarını unutmamak, ikinci olarak da insanlara faydalı olmaya çalışmaktır. Yoksa cemadat gibi yaşamanın kıymeti harbiyesi yoktur. Toplum içinde nezaketi korumak, insan olmanın gereğidir. Bu sebeple edep başta gelir. İnsanı diğer yaratıklardan farklı kılan edeptir. Onun için ‘illa edep illa edep’ denir. Edeple konuşan, edeple oturup kalkan insan da daima ilgi görür, iltifat görür. Edepli insan, hangi konuda olursa olsun, asla zalim olmaz. Zira: “… gerçek şu ki zalimler felah bulmazlar.” (Yûsuf/23) ve ayrıca: “… öyle ya! Allah emrinde galip olandır. Fakat insanların çoğu bilmezler.”........

© Milli Gazete