Bir açıdan, yeme, içme, giyim, barınma gibi maddi, bilgi, sanat, edebiyat gibi manevi ihtiyaçların asgari ölçüde karşılanmasının ötesinde gerçekleşen şeyleri servet olarak nitelendirmek mümkündür. Elbette, özellikle iktisat biliminin servete yaklaşımı, tanımı, kaynağı, kullanımı, işlevi, amacı gibi konular daha ayrıntılı ve çeşitli tartışmaları gerekli görmektedir. İktisadın yanında sosyoloji, tarih, siyaset, hukuk bilimlerinin konuyu ele alış tarzlarının farklılığı da ayrıca düşünülebilir.

Bu ve benzeri yaklaşımları saklı tutarak, genel bir anlayış temelinde servetin kaynağı üzerinde, daha önceki birkaç yazıda durulmuştu. Bu bağlamda, emeğin servetin kaynağı olabileceği ihtimali itibari ya da göreceli olarak irdelenmeye çalışılmıştı ve siyasete de işaret edilmişti. Çünkü siyaset, bir olgu ve gerçeklik olarak, insanın fikri ve fiili, düşünsel ve eylemsel varlığıyla doğrudan ilgilidir, dolayısıyla diğer bilgi alanlarına kayıtsız kalamaz. Kaldı ki hemen bütün bilgi ve bilimlerin kendi içerikleri de çeşitli görünüşlerde kendine özgü siyasetleri gözetmek durumundadırlar. İktisadi siyaset, hukuki siyaset, dini siyaset, edebi siyaset gibi adlandırmalar öyle rastgele ortaya........

© Milli Gazete