İntifada… Ayaklanma anlamına gelen bu kelimeyi ilk defa bir Filistin eyleminde duymuştum. Katil İsrail, Filistin’de yaşayan kardeşlerimizi şehit etmişti. Biz de Millî Gençlik Vakfı'ndaki ağabeylerimizle bu durumu protesto etmek üzere yollara düşmüştük. Eylem başlayınca herkes, hep bir ağızdan şu sloganı atıyordu: "Yaşasın Küresel İntifada!"

Anlamını henüz bilmiyordum. Ağabeylerim diyorsa doğruydu. Onlar böyle diyorsa biz de böyle demeliydik. Eylemde konuşmalar devam ederken kimisinin gözyaşları süzülüyordu sakallarından. Yüreğinden kopan acaba hangi fırtınalardı? Benim sakallı ve delikanlı ağabeylerim niye ağlıyorlardı ki? Eylem devam ederken, konuşmacılar küçük çocukların katledildiğini söylüyorlardı. Aynı eylemde katledilen bebek fotoğrafları görünce işin rengi anlaşılıyordu. Bu kez dişimi ve yumruğumu sıkarak aynı sloganı atıyordum: "Yaşasın Küresel İntifada!"

Bu sloganlarla biraz daha büyüdük. Büyüdükçe atılan sloganlar da anlam kazanmaya başlıyordu gönül dünyamda. Anladığım kadarıyla intifada yalnızca fiziki bir direniş değil, kalbin de direnişiydi. Derken intifada kelimesi yolumuzu bir gün........

© Milli Gazete