Bu hafta sonu bir vesileyle yolumuz Afyon'a düştü. Afyon'da Kıymetli Dostum Eyyüp Akyüz'ün hanesine misafir olduk. Öncelikle ev sahipliği için kendisine ve muhterem ailesine teşekkürlerimi sunuyorum.

İki yazar bir araya gelince tefekkür kaçınılmaz oluyor. Siyasete pek girmesek de siyasetin, savaşın ve dünya gündeminin etrafından dolanarak fikir dünyamıza farklı bakış açıları kazandırmaya çalıştık. Kıymetli Dostumun derin bilgi birikiminden istifade ettik.

Günümüz çağında nesnelerin dünyasında insanın, anlam ve hakikat arayışı üzerinde sohbet ederken bir sözü zihnimde dönüp durdu: “Hakikatin ispata ihtiyacı yoktur.” Kısa ve net olduğu kadar ağır bir cümle…

İnsanın içine bir taş gibi oturuyor önce, sonra dalga dalga genişliyor. Zira bu söz, sadece hakikati değil, insanın hakikatle olan meselesini de ele veriyor: Hakikat!

Üzerine konuştuğumuz, tartıştığımız, uğruna yollar yürüdüğümüz; ama çoğu zaman yanından sessizce geçip gittiğimiz o şey. Kendini anlatmaya muhtaç olmayan, varlığıyla var olan… Güneş gibi. Doğar ve doğduğunu kimseye ispat etme derdine düşmez.

Lakin insan öyle midir? Gördüğünü bile inkâr edebilecek bir varlık olan insan göremediğini kolay kolay kabullenebilir mi? Hakikatin karşısında dururken bile ama ona sırtını dönmekten geri durmaz. Çünkü hakikat her zaman konforlu değildir. Çoğu zaman sarsar, çoğu zaman........

© Milat