"Bir topluluğa olan kininiz sizi adaletsizliğe sevketmesin." (Maide, 8)

Vasat ümmetin mücadele zemini vahiyle meşruiyet kazanıyor...

Mücadele ahlakının mücadelenin kendisinden daha fazla önem arz ettiğini söyleyebiliriz...

İslami mücadeleden anladığımız nedir? Biz niçin ve nasıl mücadele etmeliyiz? Amacımız nedir?

İntikam, ihtiras, istibdat, işgal, istila, ihtişam, iktidar için değil… Öncelikle rızayı ilahi, İslam’ın itibarı, ümmetin izzet ve özgürlüğü için seferde olmayı kaçınılmaz görürüz...

Şunu net olarak belirtmek gerekir ki; bu yolda haklı olmak yetmez, hak yolunda adil ve ahlaklı olmak gerekir... İstikamet üzere, ihlas yüklü bir yürekle yürüyüşü sürdürmek zorundayız…

Hakkı savunurken kimseye haksızlık edemeyiz, bu düşmanımız bile olsa… Adaleti şiar edinenlerin öfkelerine esir düşmeleri kabul edilemez...

Ahlaki zeminini kaybeden bir dava, güç ve organize kabiliyeti ile hedefe ulaşamaz...

Siyasi bilinç, stratejik derinlik, analitik düşünce, örgütsel disiplin ahlaki yücelikten yoksun olunca beklenen amaç hâsıl olmuyor...

Mücadelede güçlü olmak, ilkelerimizi ihlal etme hakkını doğurmaz… Duracağımız yeri gücümüz değil, ilkelerimiz belirler...

Öfke ölçünün önüne geçtiği an mücadele bitmiştir...

Bizim ahlakî öğretimiz sadece kendi aramızda değil, karşıt olduklarımızı da kapsıyor...

Düşmanın tüm ahlakdışı uygulamalarına rağmen, öfkemize yenik........

© Milat