"Allah sizin dış görünüşünüze ve mallarınıza bakmaz. Ama o sizin kalplerinize ve amelinize bakar.” (Müslim)

Malum imaj çağındayız... İnsanoğlu tüm itibar, onur, ağırlık, saygınlık ve değerini imajda arar oldu... Modernite ile gelen bu maraz sadece gençlere özel bir durum değil, toplumun tüm katmanlarını kuşatmış halde...

Yaşam imaj makerler üzerinden şekilleniyor…

Şahsiyetli, karekterli insan yerini karizmatik profillere bıraktı…

Görünerek var olmak... Beğenilme arzusu... İlgi odağı olma isteği insanı imaj çağının kurbanı olmaya zorluyor… Şekilciliğin kollarında şekilden şekile giren, renkten renge boyanan renksiz kuşaklar hiçliğin girdabına sürükleniyor... Kişilik örseleniyor... Kimlik kayboluyor…

İmaja yapılan ölçüsüz yatırım insanı derinliğinden, özünden, gerçekliğinden hızla uzaklaştırıyor…

İmaj mühendislerinin sistematik operasyonları ile insan zeminini kaybediyor, yani insan kayıyor ve kayboluyor…

Fıtrat bozuluyor, özünü yitiriyor…

Özün önemsizleşmesi ile öykünme ve özenti öne çıkıyor… Ve de insan kendine yabancılaşıyor...

Göksel olanın yerine görsel olan önceleniyor...

Görüntünün hegemonyası ile “öte dünya” görünmez oluyor...

Göz merkezci tutkular gaybi olana alan açmıyor... Bu durumda sözün de etkisi........

© Milat