Modern çağın insanı büyük başarıların peşinde koşuyor. Daha büyük evler, daha yüksek makamlar, daha gösterişli hayatlar için yıllarını harcıyor. Fakat çoğu zaman yanı başında duran ve Allah'ın rızasına giden en kısa yolu unutuyor: Anne ve baba.

Bugün huzurevlerinin dolup taşması, yaşlı anne ve babaların evlat hasretiyle gözyaşı dökmesi, insanlığın en büyük manevi yaralarından biridir. Oysa bizi yoktan var eden Rabbimiz, kendisine kulluktan hemen sonra anne ve babaya iyiliği emretmiştir:

“Rabbin, kendisinden başkasına kulluk etmemenizi ve anne-babaya iyilik etmenizi emretti. Eğer onlardan biri veya her ikisi senin yanında yaşlanırsa, onlara ‘öf’ bile deme; onları azarlama; ikisine de güzel söz söyle.”

Dikkat edelim; Allah Teâlâ burada anne ve babaya vurmayı, hakaret etmeyi veya onları terk etmeyi değil, sadece “öf” demeyi bile yasaklıyor. Çünkü anne ve baba hakkı sıradan bir hak değildir. Bu hak, insanın dünyaya gelişinin, büyümesinin ve yetişmesinin temelidir.

Bir anne, evladını dokuz ay karnında taşır. Uykusuz geceler geçirir. Hastalığında başucunda bekler. Bir baba, evladının geleceği için alın teri........

© Milat