Geçenlerde bir dost sohbetinde Hz. Yusuf’un kıssasını konuşuyorduk.

Zihnimde bir anda Hz. Yusuf’un iki gömleğini düşündüm.

Biri kana bulanmıştı ama yırtılmamıştı.

Diğeri yırtılmıştı ama arkadan yırtılmıştı.

İkisi de hakikati anlatıyordu.

İlki, kardeşlerinin hasedi sonucu kuyuya atılan Hz. Yusuf’un gömleğiydi.

Kardeşleri Yusuf’u kuyuya attıktan sonra Hz. Yakub’un karşısına çıktılar.

"Yusuf’u kurt kaptı." dediler.

Ellerinde de kana bulanmış bir gömlek vardı.

Fakat gömlek parçalanmamıştı.

Kanlıydı ama yırtık değildi.

Eğer Yusuf’u bir kurt parçaladıysa gömlek neden parçalanmamıştı?

Kardeşleri gömleği kana bulamış ama yırtmayı unutmuşlardı.

Hz. Yakub da anlatılanların yalan olduğunu anladı.

"Artık bana düşen güzel bir sabırdır." dedi.

Bazen insan hakikati bütün çıplaklığıyla bildiği halde elinden bir şey gelmez.

Bazen gerçeği görür ama müdahale edemez.

Sonra kıssanın ikinci gömleği.

Bu kez Hz. Yusuf başka bir imtihanla karşı karşıyaydı.

Züleyha, Yusuf’a sahip olmak istedi.

Hz. Yusuf kabul etmedi.

Günaha yaklaşmak yerine kapıya doğru koştu.

Züleyha onun peşinden gitti ve Yusuf’un gömleğini arkadan yırttı.

Bu kez gömlek yırtılmıştı.

Ama önden değil, arkadan.

Çünkü Yusuf kötülüğe........

© Milat